Η συμμαχία των βασιλείων Κύπρου και Ισπανίας, μέσα από την ιστορία

Ερευνώντας την ιστορία Κύπρου και Ισπανίας, διαπιστώνουμε ότι η πρώτη επαφή μεταξύ των δύο χωρών, χρονολογείται από την Αρχαϊκή περίοδο. Σε αυτό το στάδιο η σχέση που εμφανίζουν περιορίζεται στο εμπόριο, το οποίο θα ενδυναμωθεί ιδιαίτερα στα τέλη του 13ου αιώνα. Μέσω της ύπαρξης ενός Καταλανού Πρόξενου στην Αμμόχωστο, που εκείνη την εποχή αποτελεί το κύριο λιμάνι της Κύπρου, οι εμπορικές σχέσεις των δύο χωρών διευκολύνονται, με αποτέλεσμα μάλιστα τη μόνιμη εγκατάσταση πολλών Καταλανών εμπόρων. Η Κύπρος βρίσκεται σε ένα γεωγραφικό σημείο υψίστης σημασίας για τους Καταλανούς, καθώς μέσω αυτής και άλλων χωρών της Μέσης Ανατολής μπορούσαν να εισάγουν μπαχαρικά και άλλα πολύτιμα αγαθά. Με το πέρασμα των χρόνων, η εμπορική σχέση που διέπει τις δύο χώρες εξελίσσεται και μετατρέπεται σιγά σιγά σε μια δυνατή συμμαχία, κομβική για τη μελλοντική πορεία της Κύπρου.

Η σχέση των δύο χωρών αποκτά πιο δυνατούς δεσμούς, μετά από μια σειρά γάμων μεταξύ των δύο βασιλικών οικογενειών, τον 14ο αιώνα. Αρχικά, το 1315 πραγματοποιείται ο γάμος της Μαρίας, αδελφής του βασιλιά της Κύπρου Ερρίκου του Β’, με τον Βασιλιά Ιάκωβο Β’ της Αραγονίας και αντίστοιχα το 1316 λαμβάνει χώρα ο γάμος της Ισαβέλας, εξαδέλφης του Βασιλιά Ερρίκου του Β’ με τον υιό του Βασιλιά Ιακώβου του Α’ της Μαγιόρκας, Φερδινάνδο. Στα χρόνια που ακολουθούν πραγματοποιούνται και άλλοι γάμοι μεταξύ Βασιλέων της Κύπρου και της Ισπανίας. Το 1317 πραγματοποιείται ο γάμος του Βασιλιά Ερρίκου Β’ με την κόρη του Βασιλιά Φεντερίκου της Σικελίας, Κωνστάντια, ενώ το 1337 η κόρη του Βασιλιά Ούγο Δ’, διαδόχου του Βασιλιά Ερρίκου, νυμφεύεται τον αδελφό του Βασιλιά Ιακώβου του Β’ της Μαγιόρκας, Φερδινάνδο.

Ο πιο σημαντικός γάμος που σφράγισε τη βασιλική συμμαχία Κύπρου – Ισπανίας λαμβάνει χώρα το 1353, μεταξύ της Ελεονόρας από την Αραγονία και του Πέτρου, υιού του Βασιλιά Ούγο. Ο Πέτρος ο Α’ και η Ελεονόρα στέφθηκαν Βασιλείς της Κύπρου, το 1358. Ο Πέτρος Α’ θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους βασιλείς της Κύπρου από στρατιωτική άποψη. Γνωρίζοντας τη σημασία του βασιλείου του στην Ανατολική Μεσόγειο, κατά τη διάρκεια των ετών που βρίσκεται στην εξουσία μάχεται εναντίον των Μουσουλμάνων με τολμηρές στρατιωτικές επιχειρήσεις. Μετά από τον θάνατο του Βασιλιά Πέτρου Α’ περίπου δέκα χρόνια μετά, βασιλιάς στέφεται ο γιος του, Πέτρος Β’, ο οποίος μένει στην εξουσία μέχρι το 1382.


Πηγές:

  • George Hill, A history of Cyprus (New York: Cambridge University Press, 2010)
  • Πρεσβεία της Κυπριακής Δημοκρατίας στη Μαδρίτη, http://www.mfa.gov.cy/mfa/Embassies/Embassy_Madrid, 26.9.2016.
  • René Grousset, “L’Empire du Levant: Histoire de la Question d’Orient”, Revue historique (Paris: Payot, 1949), 258 – 260
  • Alfredo Mederos Martín, «La conexión Levantino -Chipriota. Indicios de comercio Atlántico con el Mediterráneo Oriental durante en Bronce Final (1150- 950 a.C.)», Trabajos de Prehistoria, (1996)


Natasa Panayi

(Hispanic Language and Civilization Studies)

You May Also Like

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *