Κανόνες τονισμού της ισπανικής γλώσσας

 

Τονισμό (στα ισπ. tilde) λαμβάνουν οι λέξεις οι οποίες ανήκουν στις πιο κάτω κατηγορίες:

  • Οξύτονες: Ονομάζονται οι λέξεις οι οποίες τονίζονται στη λήγουσα. Το σημείο του τόνου λαμβάνουν αυτές οι οποίες τελειώνουν σε φωνήεν (ahí), n” (canción) και σε “s” (después).

  • Παροξύτονες: Ονομάζονται οι λέξεις οι οποίες τονίζονται στην παραλήγουσα. Τόνο λαμβάνουν αυτές που τελειώνουν σε σύμφωνο (ángel), με εξαίρεση τις λέξεις που καταλήγουν σεn” (consumen), σεs” (cipreses) και σε φωνήεν (cosa).

  • Προπαροξύτονες: Ονομάζονται οι λέξεις οι οποίες τονίζονται στην προπαραλήγουσα. Σε αυτή την κατηγορία τονίζονται όλες οι λέξεις (código).

  • Μονοσύλλαβες: Οι λέξεις αυτές δεν χρειάζονται τόνο (mar).

  • Σύνθετες: Σε αυτή την κατηγορία, το πρώτο συνθετικό δεν λαμβάνει τόνο automóvil”. Από αυτό τον κανόνα εξαιρούνται τα τροπικά επιρρήματα σε –mente τα οποία εαν ώς επίθετα λάμβαναν τόνο, τότε και σε αυτή την περίπτωση συνεχίζουν να λαμβάνουν (rápidamente).

  • Δίφθογγοι: Οι δίφθογγοι θεωρούνται ως μια συλλαβή όταν αποτελούνται από ένα ισχυρό φωνήεν (a, e, o) και ένα ασθενές φωνήεν (i, u). Παράδειγμα: “ai”, “ie”. Όταν στην περίπτωση αυτή ο δίφθογγος τονίζεται, λαμβάνει το σημείο του τόνου στο ισχυρό φωνήεν (vengáis). Αντίθετα, οι δίφθογγοι που αποτελούνται είτε από δύο ασθενή φωνήεντα είτε από δύο ισχυρά, τότε θεωρούνται ως δύο συλλαβές. (Παράδειγμα: eo, iu). Εάν σε αυτή την κατηγορία ο δίφθογγος τονίζεται, τότε ο τόνος μπαίνει στο δεύτερο φωνήεν (caótico). Εξαιρούνται οι λέξεις που έχουν τόνο στο “i” και “u”.

  • Λέξεις που προέρχονται από ξένες γλώσσες: Αυτές οι λέξεις δεν λαμβάνουν επιπρόσθετο τόνο (Mozart).

You May Also Like

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *